Ne zamandir aklimdaydi...Tamamen yemek blogu olamazdi...Veya anne-ogul maceralari da...Yasanan baska seyler de vardi hayatta... En iyisi hepsinden azicik, ortaya karisik olsun istedim. Bir nevi gunluk benim icin... Hayatinin 27 yilini anayurtta son 8 yilini da Amerika'da gecirmekte olan birinin yani bir gurbet kusunun yazilari olacak bunlar...Devami postlarda efendim :)
Tuesday, August 19, 2014
Abi Sarkisi
Uzun bir aradan sonra hepinize merhabalar...
Arayi cok actigimin farkindayim. Kendimce sebeplerim vardi dogrusu ;-) Oncelikle Soma'daki maden kazasi ve daha sonra gerek TR'de gerek de dunyanin diger yerlerinde yasanilan felaketler ki hala bitmis degil, hergun masum insanlar oluyor veya katlediliyor yazma sevkimi kacirdi. Hele de yemek yapip fotografini cekip yayinlamak hepten zor geldi bana.
Bu gecen surede yeni tarifler denedim aslinda, ve bunlar bana +2 kilo olarak dondu. Ogle arasi yuruyuslerime tekrar basladim. 10 gun once evimizi tasidik. Bu yuzden son 3-4 haftadir gayet yorucu gunler gecirdik. Amma cok esya biriktirmisiz biz. 5 yil once dort bavulla gelmistik bu ulkeye oysaki. Neyse, yerlesme bitti sayilir yani bir iki gune insallah tamamen yerlesmis olacagiz.
Tuvalet egitimi konusunda hala yerimizde sayiyoruz.Cunku araya tasinma isi girince cok ustelemedik, kresteki ogretmenleri de rahat davraninca bizim oglan hala ogrenemedi :( Yeni evimize alisti sayilir Kayra.Ilk basta biraz korkmustum cunku yeni oda, yeni yatak vs. herseye hayir diyodu. Hatta evde merdivenlerin olmamasi onun bir odadan digerine girip cikmasini cok kolaylastirdi simdi nerde isterse o odada oyuna,kitaba dalabiliyor. Eski evimizde uyanir uyanmaz asagiya salona iniyorduk ve biz asagida oldugumuz surede yukariya odasina cikmiyordu.
Baslikla yazdiklarimin ne alakasi var diye dusunuyorsaniz henuz o konuya gelmedim ;-))
Malum benim veya esimin arabasinda Kayra varken yolculuk yapanlar bilirler bizim hangi sarkilar dinlemek zorunda kaldigimizi :(( Milyon kez dinlenmis ABC, Wheels on the Bus vs Ingilizce cocuk sarkilari esimi o kadar biktirmis ki Kayra'yi Turkce sarki turku dinlemeye alistirmaya calisiyor. Bizimkinin de favorisi de Arkadasim Esek olmus. Tekrar tekrar dinlemek istiyor kuzum. Hey gidi Baris Abi, bizi buyuttun sarkilarinla simdi sira cocugumuzda! Siyah beyaz televizyonumuzdan ben de cok degil 3-4 yaslarinda o sarkiyi cok buyuk keyifle dinlerdim hala da cok severim o ayri.Eminim dinledikce ve biraz daha buyudukce diger sarkilarini da cok sevecek Kayra. Rabbim mekanini cennet eylesin! Olum haberini alisim aklima geliyor. Ne cok aglamistim. Sadece onu kaybetmemistik cunku. Sanki bizim de hayatimizin bir parcasi koparilip gitmisti onunla. Benim donemimdeki pek cok kisi benzer hissetmistir diye dusunuyorum.
Arbaya binmeden artik pazarlik yapiyor Abi'nin sarkisini istiyor bizim oglan. Nerden nereye... 3 yasa sunun surasinda ne kaldi... O kadar hizli buyuyorsun ki kuzum her anin her yasinin tadini cikarabiliyor muyuz inan bilmiyorum.
Thursday, June 26, 2014
Buyudum Ben
Evet basligi tekrarlamak gerekiyor bir kez daha, buyudum ben...
Artik olaylara daha farkli gozle bakabiliyorum. Daha cok empati yapabiliyorum. Eskisi kadar hirsim yok dunyevi seylere ;-) Sagligin, evdeki huzurun insan yasami icin en onemli sey oldugunu kavradim. Kariyer falan eskisi kadar cazip de gelmiyor ne yalan soyleyeyim. Elindekilerle yetinmek, aza kanaat getirebilmek ne buyuk bir lutufmus onu ogrendim. Aldigimiz her nefes icin icin bile sukretmemiz gerektigini daha iyi idrak edebiliyorum artik.
Simdi bu yazi da nerden cikti deme sayin okuyucu.Sadece icimden gecenleri yaziya dokmek istedim. Az once universiteden hocalarimin mezuniyet fotograflarini gordum sosyal medyada. Ister istemez 10 yil oncesine gittim. Evet evet, mezun olali 10 yil oldu. Gozumun onune hayalperest ama bir o kadar da mantikli, azimli ve basarili bir is kadini olma hayalini tasiyan minik bir kiz cocugu geldi.Minik diyorum cunku 22 yas minik gorundu birden. Fiziken de minik sayilirdim o zamanlar.
Oysaki o minik kiz 21 yasindan itibaren tam zamanli calisiyordu. Universitenin son yilinda zor da olsa ikisini bir arada goturup fena da olmayan bir not ortalamasiyla okulunu bitirdi.Daha sonraki yillarda kitaplardan tanistigi, hep hayalini kurdugu sirketten kabul aldi ve gercek is hayatinin ne demek oldugunu ogrendi. Herseyin mukemmel olmadigini yasadigi deneyimlerle aci bir sekilde kavradi. Hayalleri kirilmisti azicik.Sansini baska bir sirkette demeye karar verdi daha sonra. Bunun da digerinden kalir yani yoktu hani. Gel zaman git zaman hayat ona cok farkli baska kapilar acmisti.
Niyetim hayat hikayemi yazmak degil tabi. Ancak suan icinde bulundugum ortam, yaptigim is, hayatta ustlendigim roller 10 yil oncesi aklima gelir miydi bilmiyorum. Cok da irdelemiyorum acikcasi. Sadece cok degistigimi, olgunlastigimi hissediyorum. Buna torpulenmek de diyebiliriz aslinda. Oyle iste sevgili okuyucu...
Konuyla pek ilgisi olmasa da size gecen aile icinde gecen dialogu yazayim;
Anne sorar; Annenin ismi ne kuzum?
Kayra ; Sevcan (tam soyleyemiyor ama Sevcan bi sekilde anlasiliyor)
Anne; Peki babanin ismi ne?
Kayra: Selcuk
Anne: Cok guzel oglum, peki senin ismin ne?
Kayra; (Elini gosune goturerek) Ben buyuk abi (i yi uzatmayin henuz abi yi cok hizli soyluyor)
Evet bu ara buyuk olmak ici ugrasiyor bizim oglan. Oysaki hayat yeterince hizli akmiyor mu, bizim onu hizlandirmamiz icin bisey yapmamiza gerek yok ki!
Bizim evdeki filoyu gostereyim size,aslinda biz cok zenginiz cok ;-))
Wednesday, June 11, 2014
11 Haziran
Hic kusura bakmayin ama bu ay bizim ayimiz... Yasasin ikizler burcu!
Haziran demek tatil (okullarin kapanisi ) ve dogumgunu demekti kucukken.
Evet bugun gunlerden 11 Haziran. Bilir misiniz 11 Haziran dogumlularini? Hic karsilastiniz mi? Sahsen benim yakin cevremde 2 tane var. Ortak yonleri coktur ornegin bu ikilinin.Araya mesafeler girse de yilda ancak birkac kez gorebilsem de yine de yakinim onlara. Bir telefon, bir e-mail uzakligindalar. Dualarimda, aklimda, gonlumde her daim yanimdalar. Iyiki de varlar... (var sozcugune cogul eki eklemek bi garip oldu ama hayirlisi)
Ablam canim cigerim, sirdasimin dogum gunu bugun. Ve tabi Duygucugumun (kiz kardesim sayilir zaten) dogum gunu. Zaman ne kadar hizli geciyor anlayamiyor insan. Zaman zaman ayni cati altinda paylastigimiz seyler geliyor gozumun onune. Birlikte buyudugumuz yillar. Hayaller hayaller hayaller... Hayat bizi bambaska cografyalara atti belki, planladigimizdan cok farkli mesguliyetlerimiz var ancak ucumuzun de ortak oldugu cok guzel anilarimiz var. Siz ikinizi cok seviyorum. Varliginizla hayatima renk katiyorsunuz.
Dogum gununuz kutlu olsun, cok daha guzel gunler yasamak dilegiyle...
Sevgilerimle!
Monday, June 2, 2014
Yas 32
Cok zor gunlerdi gectigimiz birkac hafta. Yazmayi birakin hic bir sey yapmak istemedim. Hayati, duzeni daha iyi sorgulama zamanim oldu.
Sonuc olarak bir sey degisti mi guzel ulkemde, hayir.
Hersey ragmen hayat devam ediyor geride kalanlara. Aldigimiz her nefesin kiymetini bilerek yasamak gerek!
Bugun gunlerden 2 Haziran. Yani benim dogum gunum. Eskisi kadar haz almiyorum artik dogum gunlerinden. Ancak sevdikleri tarafindan hatirlanilmak guzel... Hatirlayip arayan soran herkese buradan birkez daha tesekkur ediyorum.
Hos geldin yeni yas! Yeni umutlarla dolu geldi. Insallah gecen yilki gibi huzunlu, buruk bir yas olmazsin.
Wednesday, May 14, 2014
"şüphesiz biz Allah'tan geldik ve o'na döneceğiz."
"İnna lillahi ve inna ileyhi raciun"
Bogazimda bir dugum yutkunamiyorum. Artik okumayayim diyorum sonra kendimi suclu hissediyorum. Ben okumasam da bu dunyadan gidenler gidiyor.
Allah'im Soma'da yasamlarini kaybeden kardeslerimizin mekanlarini cennet eyle, ailelerine sabir ver,guc ver ya Rabb. Ya hala bir umut diye bekleyenler... Onlarin da sag salim sevdiklerine kavusabilmelerini nasip eyle!
Sunu da belirtmek istiyorum is yerinde olayi ogrenen is arkadaslarim bana gelip bassagligi dilediler ve ne kadar uzgun olduklarini soylediler bugun. Ne guzel bir davranis degil mi? Giden canlara uzulmek icin ayni dili konusmaya veya ayni dine mensup olmaya gerek yok. Insani duygularini kaybetmemek yeterli olabiliyor.
Monday, May 12, 2014
Tag'lendim ve Tag'ledim...
Sevgili Sevgi (sevgihalleri.blogspot.com) beni tag leyip asagidaki sorucuklara cevap vermemi istemis. haydi bismillah, bakalim nasil cevaplar cikacak...
1) Telefonun nerede?
Tam zamaninda bir soru oldu bu.Suan onumde 3 tane telefon var. Yeni is telefonumu aktif yapmak icin ugrasiyorum.
2) Partnerin?
Kendisi esim olur
3) Saclarin?
Koyu kahve, gecen yil yaptirdigim sari golgeler de hala mevcut
4) Annen?
Canimin ici, cok ozledim cook
5) Baban?
Bizi cok korkutuyor zaman zaman.Onu da cook ozledim cook.
6)En sevdigin esya?
Bilemedim, ne yazsam ki.Esyalara cok baglanmamaya calisirim.Ancak TR'den getirdigim her turlu cay bardaklarim cok kiymetlidir benim icin.
7) En son gordugun ruya?
Biseyler gordum dun gece ama gokgurultusuyle hep uyanmak zorunda kaldim o yuzden hatirlamiyorum suanda.
8) Hayalindeki araba?
Suanki arabamdan cok memnunum.Allah kazasiz belasiz kullanmayi nasip etsin.Ama gencken Audi Q5 derdim ;-)
9) Icinde bulundugun oda?
Isteyim suan,ofisimdeyim.
10) Korkun?
Dusmekten cok korkarim ozellikle baskalarinin yaninda
11) 10 sene icinde ne olmak istiyorsun?
Allah omur verirse yine ayni sekilde olmayi isterim (es, anne vs.) Ama soyle dinamik, genc, kilosunu koruyan,kendine bakan vs...
12) Sen ne degilsin?
Cok duzenli, titiz degilim yaww
13) En son yaptigin sey?
Ustte yazdim ya, telefonla ugrasiyorum aktive edemedim bir turlu.
14) Uzerinde ne var?
Pantolon, gomlek...malum is gunu.
15) Senin hayatin?
Elhamdulillah, elindekilerin kiymetini bilecek kadar guzel.
16) Moralin?
Iyiyim iyi.
17) Suan ne dusunuyorsun?
Bu sorunun cevabini dusunuyorum tabiki de...
18) Senin bilgisayarin?
Is bilgisayarim Dell, sahsi bilgisayarim Lenovo(marka arastirmasi falan mi bu yaw)
19) Bira?
No alcohol
20) Ask?
Sertap Erener'in sarkisi geldi aklima, bilir misiniz? Yasanilasi bir duygu...
Simdi benim de blogger arkadaslarima gondermem gerekiyor bunu, biliyorum da kime gonderecegimi bilemedim :((
ve
size gondersem olur mu?
Hepsini sevgiyle selamlayip bloglar arasi trafigi arttiracak bu islemi , baska arkadaslarina da yapmalarini rica ediyorum.
Sevgi ve saglicakla kalin.
Thursday, May 8, 2014
Ornek Olmak
Taze taze bu sabah yasadigimiz bir olayi yazma geregi hisettim. Hem bana ders olsun hem de ani olarak kayitlara gecsin.
Yer bizim evin alt kati, saat de sekiz civariydi ki her sabah oldugu uzere ben ise gec kalmanin verdigi telasla hazirlanmaya calisiyordum. Olaydaki kisiler anne kisisi yani ben ve de basrol oyuncumuz Kayra.
Kayra'yi az bucuk taniyanlar onun bir uyku oyuncagi olmadigini anneannesinin katkilariyla tulbente alistigini bilirler. O tulbent ki kreste veya disarida, veya evde en onem verdigi mal varligidir. Agzina falan almiyor cok sukur. Ama bize katlatip eliyle oksuyor, kendini bu sekilde guvende hissediyor kuzum. Simdilik ses cikarmiyoruz biz de. Birakmak icin biraz daha zamana ihtiyaci var.
2.5 yasin getirdigi son derece normal sayilacak davranis olan herseyin onun olmasini istedigini biliyoruz. Kreste veya haftasonu gittigi jimnastikte veya parkta paylasmasi gerektigini soyluyoruz. Bazen cok sancili olabiliyor. Sozle veya isaret diliyle de sadece biz degil ogretmenleri de ozellikle ortak kullanilan nesneleri paylasmalari gerektigini ogretmeye calisiyorlar. Kayra'nin bu konudaki performansi kotu degil ama iyi de degil simdiye kadar. Paylastigi zaman da onu kutlayip tesekkur ediyoruz ki iyi bir sey yaptiginin farkinda olsun.
Buraya kadar hersey kitabina uygun degil mi ;-)
Bu sabah ben hazirlanmaya calisirken salonda bana ait olan bir tulbenti almis bir guzel sahiplenmis."Bu Kayra'nin " demeye baslamisti. Ben de daha fazla sahiplenmemesi icin "hayir o annenin tulbeti, senin tulbetin de var, annenin tulbenti de var" dedim. Israr etmek istedi ve ben yine ayni cevabi verdim. Icinde kirmizi renk oldugu icin ona cazip geldi diye dusunuyorum. Sonra yanima geldi ve elleriyle bir yandan isaret diliyle agziyla da " anne share" dedi ve yapti.
Ben tabi sasirdim, sevindim bi garip oldum. Cocuk paylasmayi bizden de gormek istiyor sadece sozde kalmasi yeterli olmuyor onun icin veya yeri geldiginde bunu bi guzel kullaniyor. Orasini tam bilemiyorum ama ornek olmak adina " peki, o annenin tulbenti ama anne Kayra'yla paylasabilir " dedim. Her ne kadar uygulamada sorun yasasak da paylasma konusunda ilerleme kaydediyoruz sanirim.
Ha bu arada baba kisisi de yukaridan kis kis gulerek asagiya indi ve yuzunde "aldin mi cevabini" bakisiyla benimle adeta dalga gecti.
Her yerinden karakter akan oglum:-)
Subscribe to:
Posts (Atom)

