Ne zamandir aklimdaydi...Tamamen yemek blogu olamazdi...Veya anne-ogul maceralari da...Yasanan baska seyler de vardi hayatta... En iyisi hepsinden azicik, ortaya karisik olsun istedim. Bir nevi gunluk benim icin... Hayatinin 27 yilini anayurtta son 8 yilini da Amerika'da gecirmekte olan birinin yani bir gurbet kusunun yazilari olacak bunlar...Devami postlarda efendim :)
Wednesday, November 4, 2015
Ilk Sozcukler
Benim ikinci minik kuzum yedi aylik oldu bile.
Cok cabuk geciyor zaman, hergun biraz daha buyuyor sanki.
Su halinde kalmasini istiyorum aslinda kuzumun. Oturup oyuncaklariyla oynayabiliyor. Heleki yanindaysaniz veya abisi yanindaysa epeyce oyalanabiliyor boylece. Bu da bana is yapma imkani sagliyor. Ufaktan kopru kurma calismalari da var. Yanlislikla kopru kurmussa birkac saniye kalip gobusunun ustune dusuyor, kaldigi yerden oynamaya devam ediyor.
Keyfi yerindeyse sesler cikarip konusmaya calisiyor kuzum. Bence ilk sozcugu "bebbee" esime gore baba demeye calisiyormus. Uzerine aliniyor hemen.
Keyifsiz gunlerden siyrilmak gerek degil mi hayat devam ediyor. Saglikla aldigimiz her nefese sukredip herseyin takdir-i ilahi oldugunu unutmamak gerek.
Kactim ben, kapanis raporlarim henuz bitmedi.
Corap cikarma konusunda cok usta oldugunu soylemis miydim:-)
Thursday, October 8, 2015
Ogluma Mektuplar - 4
Kayram… Egem… Gozumde hem buyuyen hem de her zaman kucuk
kalacak ilk goz agrim.
Bak yine bir yil gecti ve sen bir yas daha buyudun guzel
oglum.Nasil oldu hangi ara oldu bu dort yil bilmem ki. Bugun beynimin bi tarafi
hep dort yil oncesini yasiyor. Gozumun onune hastanede yasadiklarimiz sana
kavusmamiz geliyor.
Biraz zor bir yil oldu hepimiz icin kabul etmemiz gerek. Bence
sen gectigimiz yili gayet basarili atlattin. Anne de, baba da, hatta sen de cok
cok stresli gunler yasadi. Belki bizim stresimizi sana yansitmamamiz gerekirdi.
Ama ayni cati altindayken bu mumkun olamiyor guzel yavrum. Bunun icin senden kendi
adima cok ozur diliyorum.
Hayatimizda cok buyuk degisiklik oldu alti ay once. Zaman
zaman kardes fikrinin senin icin iyi olmadigini dusunmedim desem yalan olur.
Ama hep bir arkadasimin sozunu hatirladim sonra. Sana yapacagimiz en buyuk
kotuluk seni kardessiz birakmak olurdu. Insallah sen de kardesin de birbirinizi
sevip koruyup kollarsiniz. Hatta birbirinizin en iyi arkadasi olursunuz. Simdilik
Eymen Efe seni hayranlikla izliyor. Sen de bazen icinden gelerek bazen de sirf
dikkat cekmek icin onunla konusup oynuyorsun. Biraz daha buyusun bence cok
keyifli vakit gecireceksiniz kardesinle. Abi olmak hic de kolay degil
biliyorum, ancak sen bunun ustesinden gelirsin eminim ki…
Bazen icine kapanip dunyana hic kimseyi kabul etmiyorsun ya o
zaman ben eriyorum guzel oglum. Sonra diyorum kendi kendime gececek, bu gunler
de gececek. Birbirimizle her konuyu konusabilmeliyiz, kirildigimizi,
uzuldugumuzu anlatabilmeliyiz kuzum. Bazen sadece sarilmak istiyorsun bana. Sen
cok duyarli bir cocuksun bunun farkindayim. Elimden geldigince ben hep senin
yaninda olacagim.
Son bir yilda hayatimiza pek cok karakter de girdi. Bazen
evimize misafir oldular bazen de habersiz geldiler. (monster, snow man, Woody,
Bullseye, batman,captain America vs.) Her ne kadar cizgi film izlemeyi sevsen
de baban ve sevdiklerinle futbol oynamaya bayiliyorsun. Gozlerin kapanana kadar
kosup sut cekiyorsun ama ne terledigini ne de yoruldugunu kabul ediyorsun. Inatlasma
hala devam ediyor yani J
Kisi, zaman, soru ekleriyle ciddi bicimde basimiz dertte ama
boylesi o kadar sirin oluyor ki kiyip duzeltmiyoruz bile. Nasil olsa
ogreneceksin gunun birinde. Ingilizce “really ve seriously” demene bayiliyoruz.
Kreste artik daha ciddi konular goruyosunuz. Sayilar ve harfler hala ilgi alanina
giriyor. Ilk kez bu yaz anne ve baba olmadan okul otobusuyle geziler yaptin.
Tum bu yasadiklarimizi dusununce evet evet sen buyuyorsun yavru kusum.
Seni cok ama cok seviyorum guzel gozlu kuzum, Rabbim sana
hayirli bir omur versin. Sevgiyle, huzurla buyumeni diliyorum. Nice guzel
yaslarin olsun yavrum.
Annen
Tuesday, October 6, 2015
Yarim yas...
Benim minik kuzum 6 aylik oldu bile. Dun firsatim olup da yazamadim. Krese de basladi. Tarihe not olmasi icin iki satir da olsa yazmak istedim. Eymen Efe ne kadar zorlandi bilemiyorum ama benim icin cok zor bir gundu. Alisacagiz elbette buna da. Surekli kameradan izliyorum, yani firsat buldukca. Hatta aplikasyonunu (tam Turkcesi var mi bu sozcugun, boylesini sevmiyorum da) telefonuma kaydettim sonunda, daha hizli bir sekilde girebiliyorum. Yeni evimize uzak falan ama kreste kamera olmasini cok seviyorum.Sanirim bir muddet daha kres degisirmeyi dusunmeyiz. Uyumakta zorlaniyor gordugum kadariyla, yavrum dun almaya gittigimizde ogretmeninin kucaginda uyumustu. Pusetine koyarken uyandi ve hemen bagirmaya basladi. (evet icim parcalandi ) Sonra gozleri acildi bi bakti annesi babasi ve abisi gelmis yanina, nasil mutlu oldu ve gulucuk sacti anlatamam. Yavrum sabah birakip aksam uzeri onu almaya gelecegimizi daha bilemez ki:((( Bugun oglen abisi onu ziyaret etti bakalim detaylarini aksama ogrenecegiz Kayra'dan.
Artik yesil sebzeleri taniyoruz bir bir. Daha bir hareketlendi sanki, sirt ustu ve yuz ustu donme konusunda ustalasti iyice. Sevdigi biseyle oynarken yerde ilerleyebiliyor da,adim adim emeklemeye dogru gidiyor sanirim. Destek almadan cok kisa sureli oturabiliyor da.Ama en cok sevdigi hala ayakta durmak ve ayaktayken oynamak. Bi de konusmaya erken baslayacak sanirsam, degisik sesler cikarmayi cok seviyor.Gulec oglum benim, umarim hayatindaki bu degisiklige biran once alisirsin. Seni cok seviyorum.
Thursday, September 24, 2015
Bayram mi gelmis ?...
Bilmem ki hersey ragmen gulumseyebiliyor muyum... Bayram sevincimi yasayabiliyor muyum...
Artik hatirlayacak yasa gelen cocuguma bugunun farkli ve ozel oldugunu hissettirebiliyor muyum...
Gurbette bayramin tadi cikmiyor arkadas...
Hele ki izni olmayinca calismak zorunda kalirsan...
Onca evlat babasiz giriyor bu bayrama, onca anne evlatsiz, onca es kocasiz... Onlarin buruklugu yuregimi yakiyor... Ben ailemden binlerce kilometre uzaktayim cok mu onemli diyorum. Onlarin hissettiklerinin yaninda benim uzuntum biraz simariklik mi oluyor...
Simariklik demisken biraz daha dertleneyim;
Dun ailemizin kucuk hanimi iki yasina girdi. Boncuk goz gun gectikce buyuyor. Ve ben onu sadece bir kez gordum. Boyle teyze de olur mu diyorum... Ekrandan sanal teyze iste... Rabbim hayirli uzun omurler versin Aysecigimize. Teyzeden sana hediye takma adim olsun. Bana yillarca (koca kiz olmustum hala oyle diyolardi, sanirsam evlenene dek devam etti) cimcime dediler, artik bu unvan senin olsun kuzum.
Dun ben isteyken esim Eymen Efe 'ye ilk sebzesini yedirdi. Sagolsun goruntulu arayarak benim de izlememi sagladi ama iste ne bileyim yaninda degildim ya, uzuldum yine de... On gun sonra krese baslayacak o zaman hic goremeyecegim diger meyve ve sebzeleri yiyisini...
Iyi seyler olmuyor mu derseniz o da oluyor elhamdulillah. Ozlemle beklenilen bir minik katildi aramiza iki gun once. Hala oldum diyebilirim. Yine benden cok uzakta resimleriyle yetindigim bir yegenim oldu. Hosgeldin Azize Yagmur... Rabbim sana hayirli bir omur nasip etsin...
Oyle iste, simdilik bu kadar... Biraz calisip erken cikmaya calisacagim isten.
Friday, August 21, 2015
Karisik durumlar...
Ne zamana kadar devam edecek bilmiyorum. Hep ayni tarzda giris cumlesi yazmak da istemiyorum. Zorlaniyorum arkadaslar. Pek cok seye yetismeye calisiyorum. Hic bir isi mukemmel yapma amacinda da degilim yani. Elimden geldigince yapmaya gayret ediyorum. Koskoca bir ay gecmis bile iki satir yazmayali buraya...
Allah saglik versin gerisi muhim degil. Guzel ulkemle ilgili dusuncelerim gun gectikce karariyor, haberleri okumaya yuregim dayanmiyor. Yanan evleri, analari babalari, esleri, kardesleri, hele de yetim kalan yavrulari dusunemiyorum bile. Allah onlara sabirlar versin.
Bizim hanede neler oluyor derseniz, kendi kucuk dunyamizda yuvarlanip gidiyoruz. Sadece bi kisi yuvarlanmiyor israrla o da Eymen Efe. Yapabilecegini bize gosterdi ve bir daha yapmak istemiyor kucuk bey. Onun gozu ayakta durma ve oturmada. Bi de popoyu yukari kaldirip surunebiliyor azicik. Haftaya doktor kontrolumuz var cok pis sikayet edecegim seni oglusum doktor amcaya ona gore...
Gecen hafta huysuzlugu hat safhadaydi. Meger kuzumun cani yaniyomus. 4 ay 1 haftalikken bizim minik kuzunun alt yan taraftan disleri patladi. Bir nebze de olsa rahatladim en azindan huysuzlugunun bir sebebi varmis ve gecici bir durummus. Simde daha iyi cok sukur. Amma velakin disleri de cikiyor ya havalara girdi zannimca.Yemek yemek icin sabirsizlaniyor. Son iki gundur yemek yerken bir elimde bebek havuc u (baby carrot) tutuyorum ona, kemirmeye calisiyor resmen. Yavru kusum sen hangi ara buyudun de bizim yemeklere ilgi gostermeye calisiyorsun. Ben daha seni emzirecektim ne de olsa ilk 6 ay sadece anne sutu diyolardi. Yine bakalim doktor amcamiz ne diyecek bu duruma, haftaya ogrenecegiz.
Onun disinda cevrede olup bitenlere daha cok ilgi duyuyor Eymen Efe. Oyuncaklarla oynamaya calisiyor. Oksurme taklidi yapiyor sabah 6 dan aksam 8 e kadar. Komik sey seni... Gulec oglum benim, keyfi yerindeyken gulumsemeyi eksik etmiyor yavrum masallah ona.
Uyku rutini yapamasak da saat 8 gibi yoruluyor ve aksam uykusuna baslamak istiyor, bunu anlayabiliyorum.Olasi gecikmelerde bizden intikamini fazlasiyla aliyor. oyle bir bagiriyor ki tekrar uyku moduna gecebilmek icin herkesi korkutuyor. O yuzden aksamlari bi yere gitmeye cekiniyorum. Ramazan ayinda yeterince dagilmisti uyku duzeni hepimizin, simdiki duzeni korumak lazim.Zaten kis gelince biraz daha erkene bile cekebiliriz ki abiyle de vakit gecirebilelim daha cok.
Kayra kuzusu ise kreste sinif degistirdi. Oyle zayif siska dursa da kuzum masallah ogrenme yetenegi ve gelisimine gore bir ust sinifa aldilar. Artik biraz daha ciddiyiz( prekindergarden), okullarin acildigi tarihte baslattilar ve yasca ondan buyuk olmalarina ragmen eski sinifa devam eden arkadaslari var. Kameradan baktigimda kendi halinde takiliyo gorunse de, kalemi bir turlu kavrayip harfleri yazmasa da bilgisini ogretmenlerine gostermis ki boyle bir karar almislar. Insallah cabucak alisir ve ogretmeniyle de iyi anlasir kuzum benim. Yazmasa da harfleri gayet iyi biliyor hatta sevdigi sozcuklerin nasil yazildigini bile biliyor. Ornek; costco yazarken iki tane 'o' iki tane de 'c' gerekiyor diyebilir. Rakamlari Ingilizce 100 e kadar (biraz daha fazlasi da olabilir) sayabiliyor. Turkce nereye kadar sayiyor bilmiyorum, otuz - kirk falandir herhalde. Israrla bana sozcuklerin hangi harfle basladigini soruyor hem Turkcesi hem de Ingilizcesi neyle basliyor merak ediyor.Insallah ogrenme hevesin hic sonmez ve her konuda devam eder canim oglum.
Biz yine tasinmaya karar verdik. Bu demektir ki onumuzdeki gunlerde de yogunluk devam edecek. Bu seferki cocuklar icin gerekiyor. Insallah yeni yerimizde mutlu oluruz, kosma ziplama diye kisitlamayiz cocuklari. Ust komsumun rahatsiz oldugunu bildigimden cok tedirgin yasiyorum kac aydir. Kendi evimde rahat edemiyorum. Esimin de benim de cok begendigimiz bir eve basvurumuzu yaptik insallah olumlu sonuclanir. Artik ev aramak da istemiyorum daha fazla.
Ortaya karisik bir yazi oldu biraz ondan biraz bundan derken ruh halimi belli ettim sanirim. Ne yapalim, bugunluk boyle olsun. Saglikla...
Tuesday, July 28, 2015
Tarihe Notlar...
Yine kayiplara karistim. Hala bir duzen tutturamadim sayin okuyucu.
Buna da sukur diyoruz ve kosturmacaya devam ediyoruz. Biraz da yasanilanlardan dolayi isteksizlik geliyor zaman zaman. Kuzularimiza nasil bir dunya, nasil bir ulke birakiyoruz biz... Hep mi aci haber olur diye isyan bayragini dikmek istiyoruz zaman zaman...
Asil yazma amacim baska tabi. Benim ikinci minik kuzum gun be gun buyuyor, neredeyse 4 aylik olacak birkac gun icinde. Bizim iki numara oldukca tembel cikti. Yuz ustu durmayi hic sevmiyor, hala da donebilmis degil diye stres yapiyodum ta ki dune kadar. Sanki ne olacaksa iste...Abisi 3.5 aylikken donmustu. Eymen Efe hem anne sutu aliyodu (mamadan daha yararli ya) daha erken olur diye dusunmustum. Dun isten dondukten sonra kuzum opusup koklasmalarimin arasinda tehditi savurdum. Oglum bak senin bunu yapman lazim artik dedim. Birkac kez bizim yardimimizla donmustu ama onlar sayilmazdi tabi. Salona getirip ortusunun uzerine yuzustu biraktim. Tam yatak odasina gitmistim ki bizimki aman annemin dert ettigi seye bak,madem istedi yapayim da rahatlasin der gibi kendi basina donmus.Babaannesi ve halasi bu olaya sahit oldu.Ben hemen kosup yanina tekrarlamasini istedim ama bugunluk bi tane yeterli dedi galiba yapmadi inatci kuzu :-))
Oyle iste, bunu kayit altina almak istedim. Sonra insanlik hali unutabiliyoruz.
Doktor kontrolumuze dah 1 ay var ve sanki ek gidaya hazir gibi resmen masada oturup yemekleri izlemek istiyor. Cok merakli sekilde bakiyor. Ama daha cok erken diyorum bilmis bilmis.Oysa ki her cocuk farkli degil mi? 6 ayi beklemeyebilir. Bi de oturmaya cok merakli gibi.Kucuk adam iste kendine gore zevkleri oldu simdiden. Boynundan oyle gidiklaniyor ki hemen guluyor gulec oglum benim. Ha bi de tum gun iste oldugumdan evde olanlari kendi dilinde bana anlatiyor aksamlari ;-) Biriktiriyor sanirim sonra bi basliyor anlatmaya susturabilene ask olsun. Zevkle dinliyorum ben de.
Diger cephede ise durumlar ayni.Kardesini sevmesine ragmen kiskanclik heran olabiliyor. Uykusundan uyandirmaktan zevk aliyor ki nasil vazgecirecegimizi bilemiyoruz. Yine unutmamak adina bizi gulduren hatta taklit ettiren bazi sozcukler soyle Kayra dilinde (Turkce'nin hangi agzi oldugunu henuz cozemedik)
Bene ver (bana ver)
Sene getirdim (sana getirdim)
Yimaa (yeme)
Opmaa (opme)
BuAhmet (Muhammet ki bunu hemen cozemedik)
Alarz (aliriz)
Yaparz (yapariz)
Sevemiyoyum (sevmiyorum)
Bannanne (babaanne)
aklima gelenler. Cok yasa sen kuzucum, dogrusunu soyleyerek karsilik versek de senin dilinde konusmayi cok seviyoruz biz ;-))
Wednesday, June 24, 2015
Iste Yeniden Burdayim...
Evet sayin okuyucu, biraz planli biraz da plansiz neredeyse 3 aylik bir ara vermis oldum.
Hersey yolunda cok sukur, ben bir turlu bilgisayar basina gecip blogumu acamadim. Gectigim zaman cok acil biseyler okumam gerekiyodu ya da calismam gerekiyodu. Kronolojik sirayla anlatma calisayim efeddim, nerdekalmistik; ahh evet Mart ayinin son haftalari oldukca yogun gecti benim icin.
Dogumdan once isleri devretmem gerekiyodu. Surekli toplantilar derken yeni bir yazi yazmaya vakit bulamiyordum. Ayin 27 sinde annem Turkiye'den geldi. Ben biraz daha rahatlamistim ne de olsa Kayra'yi ona birakacaktim biz dogum icin hastaneye gittigimizde. Gun icinde yedigim hurma sayisini arttirdim:) Ne derece etkili oldu bilmiyorum ama Nisan 15'i olan dogum tarihi Nisan 6 oldu.
4 Nisan'da birkac aile piknige gittik. Ben tabi genelde ayakta ve Kayra'nin pesinde bir gun gecirdim. Ertesi gun Pazar'di, oglumun istegi uzerine anneanneyi de alip markete gittik (Jungle Jim's) Karpuzlari goren Kayra almadan gecmedi ben de onu mu kiracaktim, kucakladim koca bir karpuzu ve sepete attim. Ne de olsa ufakligin gelmesine daha vardi, hem ay sonu raporlarimi henuz bitirmemistim. Biz ufaklikla anlasma yapmistik ayin 8'i konusunda. O gunun aksaminda saat 6.30gibi biraz farkli sancim, oldu ki bu arada Turkiye'de olan esimin ailesiyle skype tan konusuyoduk. Caktirmadan saati kontrol ettim, ne kadar surdugunu anlamak icin. Sonra 15 dakikada bir tekrarlamaya basladi sancim. Cok canim yanmiyodu acikcasi. Hep merak ediyodum gercek dogum sancisini nasil anlayacagim diye (Kayra'da suyun gelmesiyle sanci balamisti cunku).Bi sekilde bu digerlerinden farkli diyebiliyosunuz. Annem ve esim panik oldular haliyle cunku ben henuz hastane cantami da hazirlamamistim. Sanci aralarinda cantayi hazirladik esimle. Yemek yedim.Ama en onemlisi sayisini bilmedigim kez tuvalete gittim. Bagirsaklarimi bosalttim diyeyim siz anlayin gerisini :-)) Sancilarin araligi kisalmaya suresi de uzamaya baslamisti.Artik duvara yaslanmadan veya secde pozisyonu almadan rahat edemiyordum. Doktorumla telefonde birkac kez konustuktan sonra 10.30 gibi hastaneye gitmek icin yola ciktik. Benim yine hep merak ettigim biseydi acaba Kayra nasil tepki verecekti. En azindan uyuyuncaya kadar yanlarinda olmasi icin arkadasim ve kizini da bize cagirmistik. Kayra bizi gule oynaya ugurladi. Allah yardim ediyor bi sekilde yani ;-)) Beni bilenler bilir en cok kafamda buyuttugum konulardan biriydi bu.
Saat 11.00di hastaneye ulastigimizda. Islemleri yaptirip odamiza girdigimizde saat 11.30 u gecmisti.Sancilarin arasi birbucuk dakikaydi ve suresi 1dakikadan fazlaydi artik.aciklik 4 cm henuz.Evdeki sakinligimi kaybettim hastane odasinda.Denedigim pozisyonlar ise yaramiyordu. Vucudum sanirim paniklettim ve epidural almak istedim. 3.5 yil onceki anastezi uzmani geldi yine ve epidurali takti. Ilk dogumla benzerlikler bas goosterdi zaman ilerledikce. Saat sabahin 4 u oldugunda aciklik hala 4 cm idi ve dogum kanalina bir turlu giremiyordu. Turkiye'de cati muayenesi yapiyorlar ya hani burda dogum baslayincaya kadar yapmiyorlar.Cunku her bebek farkli davranabilir, buyuklukleri farkli olabilir vs. Elimizden geleni denedik normal dogum icin ancak bizim ufaklik abisi gibi sezaryen ile aramiza katilmak istedi. Bu kez hazirlikliydim. Daha rahattim. Ameliyahaneye girip operasyona basladiktan 7 dakika sonra ailemizin dort numarasi aglayarak ben burdayim dedi, 4.28 dogum saati. Hemen kontrolleri yapildiktan sonra esimin kucagindaydi. Esim de yanima getirdi sagolsun. Benim dikislerim devam ederken kuzumu optum,kokladim, dokuz ay boyunca ozlemini cektigim kokusunu icime cektim bol bol. Rabbime binlerce sukur saglikli bir sekilde dogdu Eymen Efe.3,440 gr ve 52 cm dogdu, abiye gore daha hafif. Sonraki 2 gun hastanede gecirdik, esim daha cok Kayraylaydi, annem de benim yanimda. Karnimda epey hazirligini yapmis olan Eymen Efe ilk gunden bu yana emiyor. Basta sutum yeterli gelmiyordu, kilo alimi yavasti ilk birkac hafta. Lohusa halimle zaman zaman zor anlar yasadim ama gecti cok sukur. Sanirim sirf bi konu icin apayri bir yazi yazabilirim.
Annemi Mayis sonunda Turkiye'ye ugurladik. Ayrilmasi benim icin cok zor oldu. Varligina hepimiz alismistik. Eymen Efe bile aradi diyeyim siz anlayin :-)) Sonrasinda silkelendik esimle, iki basimiza iki ufaklikla basetmemiz gerekecekti. Simdilik idare ediyoruz. Zaman zaman zor anlar yasiyoruz. Onumuzdeki hafta bizi baska bir yeni macera bekliyor. Ben ise geri donuyorum. Kayra kreste olacak gun boyu.Eymen Efe de esim okulda olmadigi zamanlar evde babayla olacak. Gunde 3 kez sutumu pompa ile sagmam gerek ki ertesi gun Eymen Efe'nin yemegi ciksin. Buzluga cok da fazla koyamadim cunku ufaklik gunluk rezervin hemen hepsini tuketiyor. Uc-dort ayri bitki cayi iciyorum, yine bitkilerden olusan kapsul aliyorum, en az 4 litre su iciyorum,sutum bu kadar oluyor. Insallah calisma temposuyla azalma olmaz, ben buna da ragziyim.
Anlayacaginiz uzere aklimda suan bu konu var, yazi donup dolasip sute geliyor ;-))
Abisiyle hem benziyor hem de dur bir dakika, ben ayriyip hem de apayriyim diyo benim ikinci kuzum. Neredeyse 3 aylik olacak ve artik tepkiler veriyor bize, kendince konusmaya calisiyor. Hele ki karnini doyurunca bi mutlu oluyor ki sana tesekkur edercesine konusuyor. Iyiki geldin hayatimiza kuzum, ne cok ozlemisim cennet kokusunu icime cekmeyi. Cogunlukla beni anladigin, annecigini nispeten cok yormadigin icin cok tesekkur ederim bebegim. Abini simdiden cok sevdigini biliyorum. O da seni cok seviyor, bazen bizi kiskandigi icin garip davranabiliyor ama seni hep dusunuyor, soruyor.
Iste Eymen Efe hikayesinin baslangici bu sekilde okuyucu. Daha fazla geciktirmek istemedim. Bu yaziyi 10 gunde hazirlayabilmisim.
Iki erkek cocuk annesi ben, Sevcan, sizlere guzel gunler diler;-))
Subscribe to:
Posts (Atom)
